Ostatnia wola i nowy dom
Urząd Miasta Raciborza przypomina, że Jadwiga Zofia von Drechsler przeznaczyła w testamencie środki na budowę pałacu. Katalog Pałace Śląska datuje testament na 1792 rok.
Opracowania nie są zgodne w szczegółowym datowaniu samej budowli. W materiałach lokalnych pojawia się XIX wiek, a w katalogu NID także data 1792. Nie utożsamiamy automatycznie roku testamentu z ukończeniem rezydencji. Początek tej historii pozostawiamy z zaznaczoną niepewnością.
Zegar poza pałacem
Miejski opis odnotowuje przebudowę z 1919 roku, kaplicę grobową w parku i wieżę zegarową przy ulicy Parkowej. Wokół siedziby działał folwark. Powiat wskazuje również spichlerz z 1815 roku.
To miejsce miało więcej niż reprezentacyjną fasadę. Zabudowania gospodarcze przypominają o pracy, kaplica o rodzinnej pamięci, a zegar o rytmie dnia. Patrząc wyłącznie na pusty otwór okienny, tracimy powiązania, dzięki którym pałac był częścią większej całości.
Wojna nie była ostatnim rozdziałem
Według katalogu Pałace Śląska Fritz von Bischoffshausen-Eickstedt opuścił rezydencję w 1944 roku. Po wojnie majątek przejęło państwo i zarządzał nim PGR. Budynek remontowano jeszcze w 1961 roku.
Te daty przerywają wygodny skrót: wojna, a potem od razu ruina. Dom miał powojenny ciąg dalszy. Nie znamy z przywołanych opracowań wszystkich jego użytkowników ani ich wspomnień. Nie dopisujemy scen pustych walizek i zatrzaśniętych drzwi.
Rozpad zapisany po latach
Opracowanie zaktualizowane w 2010 roku opisuje zawalenia sklepień piwnic i fragmentu balkonu. To świadectwo konkretnego etapu degradacji, a nie aktualny przegląd techniczny całego zespołu.
Wśród drzew pozostaje pytanie o dystans między zamiarem a skutkiem. Ktoś przeznaczył majątek na budowę domu; później nie wystarczyły kolejne funkcje i remonty. Mrok Strzybnika rodzi się z tej różnicy. Nie potrzebuje opowieści o naruszaniu grobów ani zaglądania do krypty.